Wrz 29

Jak założyć firmę (działalność jednoosobowa) – kroki

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

I. Obecnie rejestracji firmy – „działalności jednoosobowej” dokonujemy się za pośrednictwem Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Zgłoszenia dokonujemy się poprzez złożenie formularza CEIDG-1. Można to zrobić na kilka sposobów tj.

1) przez internet, w tym celu należy zalogować się na portalu: www.ceidg.gov.pl. Przy pierwszym logowaniu trzeba założyć konto i aktywować je po otrzymaniu potwierdzenia mailowego. Podczas rejestracji konta konieczne jest posługiwanie się podpisem elektronicznym z ważnym certyfikatem kwalifikowanym bądź profilem zaufanym na platformie ePUAP.

2) osobiście w dowolnym urzędzie gminy (miasta).

3) listownie, na adres dowolnego urzędu gminy (miasta).

Wniosek ten dla osób fizycznych wykonujących działalność gospodarczą jest jednocześnie:

  • wnioskiem o uzyskanie wpisu w rejestrze REGON,

  • zgłoszeniem identyfikacyjnym albo aktualizacyjnym do naczelnika urzędu skarbowego (NIP),

  • oświadczeniem o wyborze formy prowadzenia księgowości i opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (ryczał ewidencjonowany, podatkowa księga przychodów i rozchodów czy księgi rachunkowe)

  • zgłoszeniem płatnika składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS ZFA) lub oświadczeniem o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników.

Przedsiębiorca może najszybciej podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis. Wpis jest dokonywany nie później, niż następnego dnia roboczego po dniu wpływu do CEIDG poprawnego wniosku. Jednakże przedsiębiorca ma możliwość wskazania późniejszej daty podjęcia działalności gospodarczej niż dzień złożenia wniosku.

II. Pozostałe formalności

1) ZUS

Poza złożeniem wniosku w CEIDG przedsiębiorca musi jednak samodzielnie zgłosić się do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego. Tych czynności nie dokona za niego organ ewidencyjny. Zgłoszenia do ubezpieczeń dokonuje się w ZUS, na formularzu:

a) ZUS ZUA – jeśli przedsiębiorca podlega ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu, bądź

b) ZUS ZZA – jeśli przedsiębiorca podlega wyłącznie ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Zgłoszenia siebie do ubezpieczeń przedsiębiorca dokonuje w terminie 7 dni od daty rozpoczęcia prowadzenia działalności.

Obecnie obowiązujące przepisy umożliwiają skorzystanie z preferencji w opłacaniu składki ZUS. Osoby, które rozpoczynają działalność gospodarczą na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych mogą przez pierwsze 24 miesiące kalendarzowe prowadzenia działalności opłacać składki na ubezpieczenia społeczne od 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia (tzw. mały ZUS). Jednakże z możliwości tej nie skorzystają przedsiębiorcy, którzy:

  • prowadzą lub w okresie ostatnich 60 miesięcy kalendarzowych przed dniem rozpoczęcia wykonywania działalności prowadzili inną pozarolniczą działalność,

  • wykonują na rzecz byłego pracodawcy takie same czynności wchodzące w zakres obecnie wykonywanej działalności gospodarczej, jakie przed dniem jej rozpoczęcia w bieżącym lub w poprzednim roku kalendarzowym wykonywali w ramach stosunku pracy bądź spółdzielczego stosunku pracy.

2) Urząd skarbowy VAT-R

Zgłoszenie rejestracyjne na druku VAT-R obowiązkowo składa tylko ten podatnik, który chce zrezygnować z przysługującego mu zwolnienia podmiotowego, lub który z tego zwolnienia korzystać nie może (ze względu na rodzaj prowadzonej działalności), a zgłoszenie to powinno być dokonane przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu.

Zwolnienie podmiotowe z VAT w przypadku podmiotów rozpoczynających prowadzenie działalności gospodarczej przysługuje z mocy prawa (z wyłączeniem podmiotów wykonujących czynności określone w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT- Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.).

Limit obrotów uprawniający do korzystania ze zwolnienia z VAT wynosi 150.000 zł.

W przypadku podatników rozpoczynających prowadzenie działalności w trakcie roku, limit przeliczany jest w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej. Jeśli zatem podatnik rozpocznie działalność gospodarczą np. 1 października, to przekroczenie obrotów w kwocie 37.808 zł [150.000 zł × 92 (liczba dni od 1.10. do 31.12)/365] spowoduje utratę prawa do korzystania ze zwolnienia. Utrata tego prawa następuje w dniu, w którym limit obrotów został przekroczony, a opodatkowaniu podlega kwota przekroczenia.

3) Rachunek bankowy

Obowiązujące przepisy nie wprowadzają wprost obowiązku posiadania rachunku bankowego przez przedsiębiorcę. Jednakże konieczność jego posiadania pośrednio wynika z przepisów ustaw, w tym m.in.: o swobodzie działalności gospodarczej, o VAT czy Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca jest zobowiązany do dokonywania bądź przyjmowania płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą za pośrednictwem rachunku bankowego w sytuacji, gdy:

  • stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz

  • jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.

Przedsiębiorca zobowiązany jest też do bezgotówkowych rozliczeń z fiskusem. Obowiązek ten wynika z art. 61 § 1 Ordynacji podatkowej. Przepis ten stanowi, że zapłata podatków przez podatników prowadzących działalność gospodarczą i obowiązanych do prowadzenia księgi rachunkowej lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów następuje w formie polecenia przelewu, za wyjątkiem mikroprzedsiębiorców, dla których dopuszczalne jest dokonywanie zapłaty podatków gotówką.

Informacje o kontach bankowych uwidacznia się w rubryce 28 formularza CEIDG-1. W polu 28.1 podaje się dane identyfikacyjne rachunku bankowego związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej, natomiast w poz. 28.2 – osobistego rachunku bankowego, który nie jest związany z działalnością gospodarczą.

pozdrawiam

Admin

Kwi 10

Prezenty dla kontrahentów

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Na początek należy odpowiedzieć sobie na pytanie tj. czy mamy do czynienia z wydatkiem o charakterze reklamowym, czy reprezentacyjnym? Niestety, do dnia dzisiejszego ustawodawca nie sformułował definicji tych pojęć na potrzeby podatkowe.

Reprezentacja

Organy podatkowe definiują to pojęcie w oparciu o wykładnię językową, na podstawie której reprezentacja to w głównej mierze okazałość i wystawność. Inne zdanie w tej kwestii prezentują ostatnio sądy, w których ocenie reprezentacja to działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi, których zadaniem jest kształtowanie oraz utrwalanie pozytywnego wizerunku firmy. Natomiast pozytywny wizerunek nie musi wcale wiązać się z okazałością i wystawnością.

Reklama

Z kolei reklama obejmuje wszystkie działania mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zawarcia umowy, nabycia towarów lub oferowanych usług. Przykładami reklamy jest:

  • głoszenia prasowe, radiowe czy telewizyjne,

  • upominki reklamowe z logo firmy w postaci np. kalendarzy, długopisów, notesów czy koszulek – jeżeli gadżety te są niewielkiej wartości i będą przekazywały informacje o towarach czy usługach.

Charakteru reklamowego nie mają wartościowe upominki wręczane jedynie wybranym kontrahentom, jak również coraz częściej wręczane tzw. kosze prezentowe zawierające markowe słodycze oraz alkohole. Tego typu prezenty stanowią koszty reprezentacyjne

Przepisy podatkowe nie wyliczają jednak wprost, które działania można uznać za reklamę, a które są reprezentacją. Dlatego w rozstrzygnięciu tych kwesti trzeba się opierać na interpretacjach organów podatkowych lub orzecznictwie sądowym.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Rozliczenie prezentów u przekazującego

Podatek VAT od prezentów u przekazującego prezent

Generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru, przy nabyciu którego przysługiwało w całości lub części prawo do odliczenia VAT, powoduje konieczność opodatkowania tego przekazania czyli „oddajemy to co wcześniej odliczyliśmy”.

Przy czym z obowiązku tego wyłączone jest przekazanie prezentów o tzw. małej wartości. Art. 7 ust. 4 ustawy o VAT, przez prezenty o małej wartości określa przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

  • o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób (moim zdaniem jest to kwota brutto),

  • których przekazania nie ujęto w tej ewidencji, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Zatem w przedstawionej sytuacji przekazanie prezentów przez Czytelnika nie spowoduje obowiązku naliczenia podatku VAT.

Podatek dochodowy u przekazującego prezent

  • koszty reklamy stanowią koszty podatkowe

  • koszty reprezentacji zostały wyłączone z kosztów podatkowych (art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o pdof i odpowiednio art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop)

Rozliczenie prezentów u otrzymującego

Rozpatrując kwestę prezentów od strony otrzymującego, należy wziąć pod uwagę dwie kategorie grup obdarowanych tj.

  • osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej

  • obdarowany kontrahent: osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, osoba prawna lub jej przedstawiciel, osoba publiczna lub jej przedstawiciel

Co do zasady nieodpłatne świadczenia stanowią dla obdarowanych przychód podatkowy.

Obdarowana osoba fizyczna, nieprowadząca działalności gospodarczej

W art. 21 ust. 1 pkt 68a updof ustawodawca wskazał, że zwalnia się od podatku dochodowego „wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą – jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym”

Przytoczony wyżej przepis zawiera trzy warunki, które muszą być spełnione łącznie, aby ze zwolnienia skorzystać tj.

  • otrzymanie prezentu musi wiązać się z akcją promocyjną lub reklamową świadczeniodawcy (przekazującego)
  • jednorazowa wartość prezentu nie może przekroczyć wartości 200 zł
  • osobą otrzymującą prezent nie może być pracownik lub inna osoba pozostająca z przekazującym w stosunku cywilnoprawnym

Kluczową kwestią, przy powołaniu się na w/w zwolnienie podatkowe jest kwalifikacja naszego upominku, prezentu do działania „promocji i reklamy”. Nie jest promocją i reklamą wręczanie tzw. koszów prezentowych (alkohol, słodycze), nawet jeżeli są zapakowane w torby lub reklamówki z nadrukiem logo firmy przekazującej (Interpretacja indywidualna, syg: IBPBII/1/415-616/10/BJ).

W sytuacji kiedy:

  • jednorazowa wartość prezentu, przekazywana w ramach promocji i reklamy przekracza 200 zł,
  • wręczony upominek, prezent nie został przekazany w ramach promocji i reklamy (np. kosze prezentowe – alkohol, słodycze), nawet jeżeli jego wartość wynosi 1 zł

podmiot przekazujący takie świadczenia, ma obowiązek wystawić imienną informację PIT-8C dla każdej osoby, która otrzymała opodatkowany prezent. Informację wystawia się do końca lutego następnego roku podatkowego i przekazuje podatnikowi (świadczeniobiorcy) oraz urzędowi skarbowemu właściwemu ze względu na jego miejsce zamieszkania.Świadczeniodawca nie musi w tym przypadku potrącać zaliczki na podatek. Kwoty wynikające z PIT-8C, podatnik (obdarowany) powinien wykazać i rozliczyć w składanym przez siebie zeznaniu rocznym.

Obdarowany kontrahent

  • W przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, otrzymany prezent staje się wprawdzie jej osobistym przychodem, jednak prawidłowym źródłem jego uzyskania jest tutaj działalność gospodarcza, w ramach której podlega opodatkowaniu.

  • W przypadku wręczenia prezentu osobie prawnej lub jej przedstawicielowi (np. prezesowi spółki), będącej kontrahentem, wartość prezentu stanowi przychód osoby prawnej, podlegający opodatkowaniu. Także w sytuacji, gdy przedstawiciel obdarowanej firmy zatrzyma sobie prezent dla własnego użytku, to podmiot wręczający go nadal powinien traktować tę sytuację jako wręczenie prezentu na ręce przedstawiciela, na rzecz reprezentowanej przez niego osoby prawnej.

  • Jeżeli chodzi o osoby publiczne (np. urzędnicy państwowi), które mogą być np. gośćmi uroczystości zorganizowanej przez podmiot, to należy zauważyć, iż prezent wręczany tej osobie jako osobie sprawującej określona funkcje nie jest świadczeniem dokonywanym na rzecz tej, konkretnej osoby fizycznej, lecz na rzecz osoby publicznej pełniącej określoną funkcje i reprezentującej określony urząd. W tym przypadku przychód ten należałoby wiec potraktować jako przychód określonej instytucji państwowej (jednostki organizacyjnej) a nie przychód osoby fizycznej reprezentującej tę instytucję.

Pozdrawiam

Admin